บทที่ 16 แค่สงสาร

"นี่ ทำไมต้องมากอดคอด้วย มันหนัก" ตรัยคุณใช้เรียวแขนโอบรอบลำคอของยลดาไว้

"เดี๋ยวเธอหลง ต้องเดินใกล้ๆ กัน"

"ยูมิไม่ใช่เด็กแล้วนะ" เด็กสาวบอกเขาอย่างเอือมระอาคนหน้ามึน

ตรัยคุณไม่สนใจเสียงใสๆ ของเธอ เขาเดินกอดคอเธอจนมาถึงร้านไอศกรีม

"เลือกได้ยัง" ยลดาเลือกไอศกรีมไม่ได้สักทีจนเขาต้องเอ่ยถาม

"ใจเย็นๆ ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ